کارگروه
حقوق قضایی(حسن بصیری هریس)
حقوق قضایی تلفن تماس:09148744369-basiri1000@gmail.com هیچ وقت با چشم پول به موکل خود نگاه نکنید چرا که او از روی ناچاری و اینکه علاجش قطع شده به شما روی اورده است.
 

حکم بچه ای که از زنا با زن شوهر دار متولد شده چیست؟

صفحه اصلی کارگروهها >> حقوق قضایی(حسن بصیری هریس)  >> حکم بچه ای که از زنا با زن شوهر دار متولد شده چیست؟
حسن بصیری  هریس

حسن بصیری هریس

در کارگروه: حقوق قضایی(حسن بصیری هریس)
تعداد ارسالي: 736
5 سال پیش در تاریخ: جمعه, تير 13, 1393 12:21








حکم بچه ای که از زنا با زن شوهردار متولد شده چیست؟ چاپ










سه شنبه 11:45 نوشته شده حسن بصیری هریس  



پرسش:


من با زن شوهردار مرتکب زنا شدم و از این عمل بچه ای متولد شد. این زن نسبت به من اظهار دوستی می کند. او در حالی که دارای سه فرزند است می خواهد همسرش را ترک کند و با من ارتباط داشته باشد. وی می گوید: فرزند چهارمش که دختر است از من است! می خواهم از این کاری که برایم پیش آمد، رهایی یابم. ازاین رو توبه نموده و به سوی خدا برگشتم، ولی این خانم عرصه را بر من تنگ کرده، نمی دانم چه کار کنم؟ و تکلیف این بجه چیست؟



پاسخ:


جواب از این مسئله از دو جنبه قابل بررسی است:



1. بیان حکم شرعی در مثل این مورد


2. بحث مسئله از جنبه اخلاقی و روانی



اما محور اوّل بحث:


در این محور در باره حکم ازدواج این زن و حکم فرزندی که از این عمل نامشروع متولد شده و انتسابش بحث می کنیم. طبق حکم شرع و مذهب اهل بیت (ع) ازدواج با این زن برای شخص زناکار حرام است و مراجع تقلید فتوا به حرمت چنین ازدواجی داده اند:


"کسی که با زن شوهرداری زنا کند، ازدواج با آن زن بعد از مرگ شوهرش، یا جدایی پس از طلاق بر او حرام است".[1]


این مسئله تقریباً مورد اتفاق بین فقهای شیعه است؛ زیرا فقهای معاصر یا فتوا به حرمت دادند یا به احتیاط واجب حرام دانستند. بلی فقط مرحوم تبریزی می گوید: قول ظاهرتر این است که حرام نمی شود.[3]



اما در رابطه با فرزند چهارم که در سؤال مطرح شد و زن ادعا می کند که فرزند شما است، در هیچ صورتی این فرزند به شما منسوب نمی شود، بلکه دختر شرعی پدرش (شوهر آن زن) است؛ چرا که پیامبر (ص) فرمود: "الولد للفراش و للعاهر الحجر".[4] فرزند متعلّق به صاحب فراش و زوج مرأه است و زناکار را باید سنگسار کرد.



این قانون - که فرزند ملحق به شوهر زن است - مطابق با روایاتی است که شیعه و سنی از پیامبر (ص) نقل کرده اند.[5] از این جاست که فقها طبق حدیث مذکور فتوا داده اند.



نتیجه این که، نه ازدواج با این زن بر شما حلال است و نه هرگز دختر به شما منتسب می شود.



اما محور دوم بحث:


پس از آن که روشن شد که حق ازدواج با این زن را ندارید، اگر هنوز مشکل پابرجا است و دائماً در حالت گناه به سر می برید، باید توجه داشته باشید که باعث ظلم بر فرزندانی می شوید که از آن زن متولد می شوند.


از سوی دیگر آیا می دانید که چه جرم اخلاقی نسبت به بچه هایی که به زودی می فهمند که از پدرشان نیستند. مرتکب می شوید؟ و چه فرزندان نامشروعی را تحویل جامعه می دهید؟ آیا می دانید زمانی که این بچه ها متوجه شوند که مادرشان زناکار و فاسد بوده، چه واکنشی خواهند داشت.


آیا می دانید که اینها انتقامشان را از جامعه می گیرند؟؛ زیرا فکر می کنند، این جامعه است که این جنایت را نسبت به آنان مرتکب شده است.


این گناه به زودی در دنیا و آخرت دامنگیرتان می شود. شما تصور کند که با این زن ارتباط نامشروع ندارید، بلکه این همسر شرعی و واقعی شماست و شخص دیگری با او ارتباط نامشروع دارد، در این هنگام عکس العملتان چیست؟ و چه واکنشی از خود نشان می دهید؟


علاوه این که اگر فرض کنیم که شرع به شما اجازه چنین ازدواجی را داد! آیا می دانید که شما هنگام زندگی مشترکتان با این خانم همیشه نسبت به او دچار تردید و عدم اطمینان و بدبینی هستید که این زنی که به غیر از شما ( یعنی به شوهرش) خیانت کرده، شاید به شما نیز خیانت کند، در این هنگام زندگی شما به جهنم تبدیل می شود.


بنابراین، او شایستگی زندگی با شما را ندارد، اگر چه شما نیز در این گناه با او شریک هستی، ولی درِِِ توبه به سوی شما باز است.


خلاصه: نه شرع، نه اخلاق، نه خواسته های واقعی شما، این اجازه را به شما نمی دهد که چنین ارتباطی داشته باشید. شما یک راه بیشتر در پیش ندارید و آن برگشت به سوی خدا و توبه و نپذیرفتن وسوسه های شیطانی است.


بدانید که خدای متعال توبه کنندگان را دوست دارد و برای شما روزنه ای برای نجات قرار می دهد. تلاش کنید تا به هر طریق ممکن از این مهلکه نجات پیدا کنید، از خودتان شجاعت به خرج دهید و قبح و زشتی این کار را به آن خانم تذکر بدهید و بگوئید که چه عواقب خطرناک دنیوی و اخروی بر این کار حرام و زشت مترتب است، این کار این قدر ارزش ندارد که انسان خود را جهنمی کند.


بنابر این، حل این مسئله به تصمیم شما و توکل بر خدا بستگی دارد و درِ توبه به روی هر دوی شما باز است.






----------------------------------------------


[1]. شریف مرتضی، رسائل، ج 1، ص 231.


[2]. توضیح المسائل مراجع، ج 2، ص 472.


[3]. شیخ کلینی، کافی، ج 5، ص 492؛ شیخ صدوق، من لا یحضره الفقیه، ج 3، ص 451؛ و ... .


[4]. ابن براج، المهذّب، ج 2، ص 167.



 


حذف ارسالي ويرايش ارسالي