کارگروه
کجاست یاری دهنده ایی که مرا یاری کند؟
کجاست یاری دهنده ایی که مرا یاری کند؟ هل من ناصر ینصرنی؟ در دل بیابان و تاریکی شب. از که کمک می طلبد؟ با کدام امید؟ نه، روی حسین (ع) با مردمان بیابان نیست، روی حسین (ع) با تاریخ است، با همه مردم در همه زمانها، روی حسین (ع) با ماست.
 

پیام امام حسین به تمام اعصار وبه همه ی بشر...

صفحه اصلی کارگروهها >> کجاست یاری دهنده ایی که مرا یاری کند؟  >> پیام امام حسین به تمام اعصار وبه همه ی بشر...
کاربر حذف شده
7 سال پیش در تاریخ: یکشنبه, آذر 05, 1391 15:2

د) پیام های تاریخی


1. اتمام حجت


در نهضت عاشورا امام حسین (علیه السلام) و یارانش پیش از آن که جنگ درگیرد و دست دشمن به خون پاک آنان آلوده شود اتمام حجت می کردند و با آیات بیّنات راه صحیح وحق را به آنها نشان می دادند تا مبادا کسی از روی جهالت خود را دچار عذاب الهی کند.


در روز عاشورا حضرت ضمن خطبه ای که ایراد کرد، این گونه فرمود:


 «به نسبت و تبار من بنگرید؛ آن گاه به وجدان خویش باز گردید و خود را سرزنش کنید، ببینید آیا کشتن من و هتک حرمتم برای شما رواست؟ آیا من پسر دختر پیامبرتان نیستم؟ آیا من پسر وصی و عموزاده پیامبر نیستم؟ آیا حمزه سیدالشهدا و جعفر طیّار، عموی من نیستند؟ آیا این سخن پیامبر به گوشتان نرسیده که فرمود: این دو [حسن و حسین] سرور جوانان بهشتند؟.... آنچه می گویم حق است و تاکنون دروغی نگفته ام. اگرمی پندارید دروغ می گویم از جابر بن عبدالله انصاری، ابوسعید خدری، سهل ساعدی، زیدبن أرقم و أنس بن مالک بپرسید که می گویند این سخن را از پیامبر درباره من و برادرم شنیده اند. آیا این کافی نیست که دست به کشتنم نیالایید؟».


2. افشاگری


در حادثه کربلا یکی از رسالت های بازماندگان حادثه افشاگری علیه دشمن بود وضربه زدن به رژیم اموی از طریق تبیین آنچه در کربلا گذشت. نقش امام سجاد(علیه السلام) وحضرت زینب در این میان حائز اهمیت بود.


امام در نطقی که در کوفه داشت، در حضور انبوه مردم این گونه خود را معرفی کرد: «ای مردم! هرکس مرا می شناسد، که شناخته است و هر کس مرا نمی شناسد، من علی بن الحسین هستم، پسر آن که حرمتش را زیر پا نهادند و نعمت را از او سلب کردند، مالش را به غارت بردند، خانواده اش را به اسارت گرفتند، من پسر کسی هستم که بی گناه او را در کنار شط فرات سر بریدند».


3. ریشه عاشورا در سقیفه


عاشورا در واقع تجلی نهایت دشمنی های امویان با اهل بیت عصمت و طهارت بود که با هم دستی همه عوامل پیدا و پنهان شکل گرفت، اگر وصیت پیامبر(ص) درباره سرنوشت مسلمین پس از خودش عمل می شد و ولایت حاکمیت می یافت. آن بدعت ها، رجعت ها و شعله ور شدن آتش کینه و عداوت بازماندگان احزاب شرک و ضربه خوردگان ازتیغ اسلام بروز نمی یافت، شهادت امام حسین (علیه السلام) و یارانش در عاشورا برگی دیگر از آن ستم نخستین بود، تیری که روز عاشورا بر قلب حسین (علیه السلام) نشست و خون حضرت را برزمین ریخت، درواقع در روز سقیفه رها شده بود و در عاشورا به هدف نشست!


این که یزید پس از کشتن امام (علیه السلام) مغرورانه می گفت: کاش اجدادم و نیاکانم بودندو شاهد این انتقام گیری بودند، نشانه دیگری از همین کینه دیرینه است.


4. عبرت آموزی


حادثه کربلا، یکی از حودث الهام بخش و عبرت آموز است، در عین حال که برای همه حق جویان و عدالت خواهان و مبارزان راه حق و آزادی یکی از غنی ترین منابع الهام بخش است، از نگاه دیگر، یکی از تلخ ترین حوادث و دردناک ترین فجایعی است که در تاریخ اسلام به دست امت پیامبر پدید آمد و جا دارد دقیقاً مطالعه و عوامل بروز این حادثه تلخ ریشه یابی شود.


مقام معظّم رهبری فرموده اند: «ملت اسلام جا دارد فکر کند که چرا پنجاه سال بعد از وفات پیغمبر کار کشوراسلامی به جایی رسید که همین مردم مسلمان از وزیرشان، امیرشان، سردارشان، عالمشان، قاضی شان، قاری شان گرفته تا اجانب و اوباش در کوفه و کربلا جمع شدند و جگرگوشه همین پیغمبر را با آن وضع فجیع به خاک و خون کشیدند! خوب، باید آدم به فکر فرو رود که چرا این طوری شد؟... کار به جایی برسد که جلوی چشم مردم حرم پیامبر را بیاورند توی کوچه و بازار به آنها تهمت خارجی بزنند».


حذف ارسالي ويرايش ارسالي